آوانگاری/tuši/
تعریفشده در 2 منبع
این واژه در ۲ فرهنگ لغت ثبت شده است؛ برای خواندن معنی هر یک، روی نامش بزنید.
(اِ) توژی باشد که ضیافت کردن اطفال است یکدیگر را و آن را در خراسان دانگانه می گویند و در مازندران پلاپچکاک نامند. (برهان) (از آنندراج). توژی. دانگانه. (ناظم الاطباء). در تهران و مشهد و بروجرد دنگی گویند. (حاشیهٔ برهان چ معین).
[ تَ وَشْ شی ] (ع مص) نمایان شدن سپیدی موی به رنگ نگار: توشی فیه الشیب. (منتهی الارب) (از آنندراج) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
(اِخ) جوجی یا چوچی، نام پسر بزرگ چنگیز است. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تاریخ جهانگشا و ذیل جامع التواریخ رشیدی ص ۱۴۳ و تاریخ گزیده چ برون ص ۵۷۳ و ۵۷۵ شود.
‹توژی› [قدیمی]
نوعی ضیافت که در آن هرکس هر طعامی دارد بیاورد و با هم بخورند؛ نوعی ضیافت که هر کسی سهم خود را بدهد.
پیشنهادها و پاسخها پس از بررسی و تأیید مدیر نمایش داده میشوند.
هنوز پیشنهادی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.