آوانگاریتَ / تُو دِ یِ کَ
تعریفشده در 1 منبع
[ تَ / تُو دِ یِ کَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آنست که سالک به مقامی رسد که تعین و هستی مجازی وی که پردهٔ جمال الهی و مانع مشاهده است محو و فانی گردد و بی خود شده خود را حق بیند و به لسان حق ناطق به اناالحق گردد و این توحید خواص و اخص الخواص است. (از فرهنگ علوم عقلی). رجوع به توحید و دیگر ترکیبهای آن شود.
پیشنهادها و پاسخها پس از بررسی و تأیید مدیر نمایش داده میشوند.
هنوز پیشنهادی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.