آوانگاریتَ
تعریفشده در 1 منبع
[ تَ ] (اِ مرکب) ترکیب شاذ و برخلاف قاعده از «تواریخ» جِ تاریخ +«ی» علامت نسبت +«ـان» علامت جمع فارسی. تاریخ نویسان و تاریخ دانان: و از علماء و تواریخیان فرس و عرب که محل اعتماد بوده اند. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۸). در نام و عدد ایشان [اشکانیان ]، میان تواریخیان و نسابت خلاف بسیار است. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۱۶). به قول تواریخیان فرس و اما تواریخیان عرب گفته اند... (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۴۲). رجوع به تاریخ و تواریخ شود.
پیشنهادها و پاسخها پس از بررسی و تأیید مدیر نمایش داده میشوند.
هنوز پیشنهادی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.