آوانگاریتُ
تعریفشده در 1 منبع
[ تُ ] (حامص) چگونگی تو. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). تو بودن. این کلمه در خطاب آید و افادهٔ جدائی از جمع و دیگران کند چنانکه در مقام یگانگی گویند منی و توئی در میان نیست، یعنی جدایی و دوگانگی از میان رفته است و وحدت جایگزین آن شده است : گر نیست گشتی از خود و، با تو، توئی نماند از نیستی در آینهٔ دل نشان طلب. خاقانی (دیوان چ سجادی ص ۷۴۵). اینجا منی و توئی نباشد در مذهب ما دوئی نباشد.نظامی. دوستئی کآن ز توئی و منی است نسبت آن دوستی از دشمنی است.نظامی. که ام من چه دارم تو داری توئی الهی پناه نزاری توئی . نزاری قهستانی (دستورنامه چ روسیه ص ۴۸).
پیشنهادها و پاسخها پس از بررسی و تأیید مدیر نمایش داده میشوند.
هنوز پیشنهادی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.