آوانگاریتَ هَ وْ وُ کَ دَ
تعریفشده در 1 منبع
[ تَ هَ وْ وُ کَ دَ ] (مص مرکب) بی باکی کردن و خود را در مهلکه انداختن و رشادت نمودن. (ناظم الاطباء): بلی گفت دزدان تهور کنند به بازوی مردم شکم پر کنند. سعدی (بوستان). مقابلت نکند با حجر، به پیشانی مگر کسی که تهور کند به نادانی.سعدی.
گستاخی کردن. بی پروائی کردن. شوخ چشمی کردن. بی باکی کردن : در منازعتی که می رفت میان بختیار و عضدالدوله، بی ادبیها و تعدی ها و تهورها کرد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۱۹۱). رجوع به تهور و دیگر ترکیبهای آن شود.
پیشنهادها و پاسخها پس از بررسی و تأیید مدیر نمایش داده میشوند.
هنوز پیشنهادی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.